bezgłowy


bezgłowy
bezgłowy {{/stl_13}}{{stl_8}}przym. Ia, bezgłowywi {{/stl_8}}{{stl_7}}'taki, który nie ma głowy': {{/stl_7}}{{stl_10}}W snach dręczył ją bezgłowy potwór. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • bezgłowy — 1. «nie mający głowy, pozbawiony głowy» Bezgłowa lalka. Bezgłowy manekin. Bezgłowe stwory baśniowe. 2. «nie mający zakończenia (głowy, główki)» Śrubki bezgłowe …   Słownik języka polskiego

  • akefaliczny — szt. «nie mający głowy, bezgłowy w odniesieniu do stworów przedstawianych w sztuce» ∆ lit. Wiersz akefaliczny «w metryce antycznej wiersz pozbawiony pierwszego elementu» ‹gr.› …   Słownik języka polskiego

  • bez- — 1. «przedrostek wyrazów pochodnych utworzonych od połączeń przyimka bez z rzeczownikiem w dopełniaczu» a) «tworzy przymiotniki z sufiksami owy, ny, y (po k, g: i) np. bezcelowy (od bez + celu), bezgotówkowy, bezksiężycowy; bezbłędny, beznadziejny …   Słownik języka polskiego